Gastblog door Els De Geyter, relatiecoach en intimiteitsexpert voor zorgkoppels

Het is als moeder van een kind met een grote zorgnood weet je hoe het voelt om jezelf helemaal weg te cijferen. De zorg staat centraal. Jij staat op de achtergrond. En ergens, op een moment dat je even stilstaat, voel je het: een diepe eenzaamheid.

Niet omdat er niemand om je heen is. Maar omdat niemand het écht begrijpt.

Uit mijn onderzoek met zorgkoppels blijkt dat eenzaamheid een van de meest onderschatte gevolgen is van langdurige zorg. Vrienden en familie doen hun best, maar wie het niet meemaakt, begrijpt het gewoon niet. En dus houd je het voor je. Je trekt je terug. Je stopt met hobby’s. Je gaat minder werken. Je wereld wordt kleiner.

Mannen doen het op hun manier — ze gaan vaak werken en hebben daar sociaal contact — maar ook zij lopen vast. Want hoe praat je op de werkvloer over de emotionele uitputting van het zorgen voor je kind? Die drempel ligt ook voor hen hoog.

De eenzaamheid sluipt van twee kanten de relatie in.

Zelfzorg is niet altijd solo

We denken bij zelfzorg al snel aan een bad nemen, een wandeling maken, mediteren. Iets voor jezelf, alleen. En dat heeft zeker waarde.

Maar voor veel mensen — en zeker voor zorgmoeders — is het juist de verbinding die hen tot rust brengt. Het gevoel even gezien te worden. Even niet alleen te staan met alles wat je draagt.

We-time — bewust tijd en ruimte maken om in verbinding te gaan — is een vorm van zelfzorg die we te weinig benoemen. En het hoeft helemaal niet groot te zijn.

Een koppel uit mijn onderzoek vertelde me hoe ze elke dag een halfuurtje thee drinken samen. Gewoon zitten. Niet over de zorg praten. Gewoon er zijn voor elkaar.

Een andere vrouw vertelde hoe haar man haar een lief tikje gaf als ze weer naar boven moest om hun kind te helpen. Zo’n klein gebaar. Maar het zei alles: ik zie je. Je staat er niet alleen voor.

Dat zijn geen grote romantische gebaren. Dat is verbinding midden in de chaos.

Het taboe dat er tussenzit

Veel zorgkoppels voelen zich een sterk team. Ze trekken samen aan de kar, ze vullen elkaar aan, ze overleven samen.

Maar over intimiteit praten? Over wat ze missen in hun relatie? Over seksualiteit?

Dat is een hele andere drempel.

Ik hoor het keer op keer in mijn praktijk. De stilte die valt als ik ernaar vraag. Niet omdat het er niet is — maar omdat het voelt alsof je het niet mag willen. Je hebt een zorgintensief kind. Is dit wel het moment om aan jezelf te denken?

Ja. Het is precies het moment.

Want meer verbinding, meer knuffels, meer kleine momenten van aandacht — dat doorbreekt het taboe zachter dan welk groot gesprek ook. Je hoeft niet meteen alles te benoemen. Je begint gewoon klein.

Waarom het ertoe doet

Ik zeg het direct, want ik geloof in eerlijkheid: 70% van de koppels die langdurig zorgen voor een zorgintensief kind gaat uit elkaar.

Niet omdat ze niet van elkaar houden. Maar omdat niemand hen heeft geholpen om koppel te blijven.

Een scheiding is een aardbeving in een gezin dat al zo kwetsbaar is. Het ontwricht de zorg. Het verdubbelt de stress. Het raakt ook je kind.

Die kleine dagelijkse momenten van verbinding — het kopje thee, het tikje, de knuffel die wat langer duurt — ze zijn geen bijzaak. Ze zijn het fundament.

Soms heb je meer nodig

Kleine dingen helpen. Maar soms heb je ook ruimte nodig om écht even bij te tanken als koppel. Om uit de dagelijkse sleur te stappen en te herinneren wie jullie ook zijn — naast de zorg.

Daarom organiseer ik in oktober 2026 samen met Toerisme Vlaanderen een begeleid weekend voor zorgkoppels. Twee overnachtingen, ervaringsoefeningen, lotgenotencontact. En ruimte om weer koppel te zijn.

We helpen ook actief bij de zoektocht naar opvang en voorzien financiële ondersteuning — want we weten dat déze drempel voor veel koppels de grootste is.

Meer info en inschrijven: elsdegeyter.be/landing/belevingstrip-zorgkoppels

---

Over de auteur

Els De Geyter is relatiecoach en intimiteitsexpert, gespecialiseerd in koppels die zorgen voor een zorgintensief kind. Ze is zelf zorgouder en doet wetenschappelijk onderzoek naar de impact van langdurige zorg op partnerrelaties.

---